Ќе засакаш. Некој. Всушност…повторно ќе се сакаш себе си

 

Понекогаш ќе засакаш. Се’ она што не сакаше, се’ она од кое бегаше, она  што те плашеше или очајот кој те бркал, се’ ќе се состави во еден човек, кој ќе го засакаш.

И сите негови особини тогаш ги согледуваш заедно со светлината која љубовта ти ја носи и не се плашиш повеќе, не бегаш и не гледаш во ништо од сето тоа опасност за себе.

Го сакаш човекот и чувствуваш како тој е тука да ти помогне да ја ослободиш својата стегната душа, да ги урнеш оградите и да преминеш преку мочуриштата на лажната самодоволност.

Никогаш и не помислував дека постои вистински маж или вистинска жена. Постои само вистинска љубов. Всушност, само љубов, бидејќи таа секогаш е вистинска.

Љубов која ништо не ти дава, туку се’ ти открива. За тебе, онаква каква што си, полна со страв, после некое лошо искуство, како бегаш од себе и сопствените чувства.

Понекогаш како некогаш кога не се плашеше од животот.

Бранкица Дамјановиќ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

%d bloggers like this: