Она што го сакам…

Сеуште можам да се расплачам во секунда. Како дете.
Уште се грижам за секакви будалаштини и ситници.
Она на што многумина не обрнуваат внимание.
Сеуште се нервирам поради работи за кои не треба да се грижам, кои на некој чуден начин ме погодуваат.
Сеуште ‘пукам’ на секоја глупост и не знам да ја “затнам устата” кога треба.
Пушташ па отпушташ. Учам сеуште
Сеуште ќе залутам во возот на емоции кој не води нигде, само во болка.
Уште читам. И уште мислам дека ликовите од книгите навистина постојат.
Уште се туркам. Низ животот. Помалку низ гужви и редови.
Уште се “палам” на добрина. И добри луѓе.
На гушкања, простувања и други шанси.
Уште се радувам на летен дожд и прв снег. Или невреме.
Не знам, сигурно сакам тоа што е немирно.
Уште сонувам, збунета сум, па се смеам.
И уште чувствувам. Со цела душа и тело.
Она што го сакам, да е она што имам..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

%d bloggers like this: