Кога на човека тагата му седнува во скутот…

Кога на човека тагата му седнува во скутот и кога се уверува дека го промашил животот, посакува да заврши со своите маки. Потоа, се разбира, ја прифаќа судбината како сопатник и не умира туку со искра надеж оди во непознатото.”

“Да ги разбереш човечките карактери ќе ти требаат два животи. Како се формира човек со силна омраза, врела желба за катастрофа, што ја глода туѓата среќа, свесно што го разурнува делото на градителите? Апсурден облик на смртта, прерано дојдена зима, мрачна иднина.”

“Природата уште еднаш докажа дека не постои глупа и проста душа, туку само слепило на разумот кое во човека го разбудува ѕверот. Затоа светот не пропаѓа ами бескрајно пати.”

Извадоци од романот ‘Дува’ – Божин Павловски

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

%d bloggers like this: