Подоцна е често прекасно..

Денот едвај почна и…веќе е 18 часот. Неделата почна, понеделник е, а веднаш стигнува петок..и месецот помина…и годината речиси помина…и поминаа 40, 50 или 60 години од нашиот живот.

И со закаснување сфаќаме дека сме ги изгубиле родителите, пријателите…И сфаќаме дека е веќе касно за да се вратиме.

Значи, да се обидеме да искористиме од времето кое ни преостанува. Да не се воздржуваме да побараме активности кои ни се допаѓаат. Да додадеме боја во сивилото на животот. Да им се насмевнеме на ситниците во животот, кои се балзам за нашите срца.

И покрај се’, да уживаме во мирот на времето кое ни преостанува. Да се обидеме да го тргнеме тоа ‘подоцна’…Ќе го направам тоа подоцна, ќе го кажам тоа подоцна, ќе размислам за тоа подоцна..

Се’ оставаме за подоцна- а тоа значи дека кафето ќе се олади, ќе се променат приоритетите, годината ќе заврши, здравјето повеќе нема да биде добро, децата ќе пораснат, родителите ќе остарат, ветувањето ќе биде заборавено, денот ќе стане ноќ, животот ќе заврши.

Подоцна е често прекасно..

Значи, не оставајте ништо за подоцна, бидејќи чекајќи го тоа подоцна, можете да ги изгубите, најдобрите моменти, искуства, пријатели, семејство.

Денес е вистинскиот ден…Сега е најдобар момент..Не го пропуштајте.

Boucar Diouf

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

%d bloggers like this: