Окупирани со подигање на ѕидови околу себе, забораваме да градиме мостови

Дали некогаш ви се чини дека сме толку окупирани со подигање на ѕидови околу себе, за да се заштитиме од потенцијални разочарувања, па, во потполност забораваме да градиме мостови?

Се затвораме, не им дозволуваме на луѓето, да ни приоѓаат и да не запознаат, а потоа страдаме, бидејќи се чувствуваме осамено. Толку сме уплашени од можната болка, што штитејќи се од неа, несвесно ја пропуштаме магијата која ја носи поврзувањето.

Пропуштаме искуства, случувања, среќа, тага. Го пропуштаме животот. Не мора да биде лесно. Доволно е само малку желба за промена и отпуштање на потребата за контрола.

И понекогаш да се разочараме, вредно е за она што од друга страна можеме да добиеме. А тоа е многу љубов.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

%d bloggers like this: