Време е да научиме дека имаме право на среќа, без разлика колку пати сме се капеле во калта

Некогаш треба да се извалкаме себеси, за да се исчистиме од тежината. Некогаш треба да го допреме дното, за да сфатиме дека подолу не можеме да одиме. Некогаш треба да правиме глупости, за да сфатиме дека имаме право на тоа. Нашите гревови се само наши.

Никој нема право да зборува за тоа, освен ние самите. И, нашите гревови се вистински, се додека не падне дождот, и ги исчисти. Одеднаш ќе ги снема. Како никогаш и да не биле. Тогаш сфаќаме – штом дождот упорно ни простува, време е и ни самите да го направиме истото. Време е да научиме дека имаме право на среќа, без разлика колку пати сме се капеле во калта.

И, истто како и дождот, некој ќе се вљуби во нас и тогаш кога ќе бидеме највалкани…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

%d bloggers like this: