Доаѓаат така години, кога повеќе не можеш да го вовлекуваш ниту стомакот, ниту јазикот

Доаѓаат така години кога повеќе не можеш да го вовлекуваш ниту стомакот, ниту јазикот. Кога не можеш да ги трпиш ниту будалите, ниту паметните.

Кога гледаш сино, таму каде што сите гледаат бело. Кога не ти е гајле за правила и закони. Кога кафето ти годи најповеќе кога го пиеш сам.

Идат така некои години, кога гледаш се’ и со затворени очи и ќе го слушнеш дури и она кое не е наглас кажано. И кога не ти е гајле за било чии мислења, посебно за некои неважни ‘вистини’. Освен онаа единствената, дека ти е добро, тогаш кога ќе те остават на мир.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

%d bloggers like this: