Таму каде што нема радост, не е твојот пат

Додека ги упивам овие моменти на тишина, размислувам колку во животот ми требаше љубов и уште повеќе рака, која ќе ме повлече напред.

Колку одговори немав. Колку тешки прашања ставав пред себе. Колку страдав поради заминувањето на некои драги луѓе, бидејќи премногу ги врзав за себе.

Длабоки јами, поради недостиг од Љубов и неприфаќање на самата себе. И така требало да биде. За да стигнам до тоа, дека Јас се сакам себе, својата Љубов и своето внимание.

Најважно, прво сакам себеси да си дадам се’. Никој не можев да го сакам комплетно и со цело срце, бидејќи бев заклучена во себе. И одеднаш во еден момент сфатив, дека мојата животна мисија е патот по кој сакам да одам.

Нема таков човек, работа, патување, кое може толку да те исполни и прошири како Љубовта која ја чувствуваш кон себе.

Дури сега дишам, сакам, се разбирам себеси и свесно се прифаќам Себе и своето Не и Да. Ќе добиеш во животот само онолку, колку што прво си даваш себеси, а потоа исто толку ќе можеш да им дадеш на другите.

Го сакам животот мој!

by Рита

Leave a Reply

Theme: Baskerville 2 by Anders Noren.

Up ↑

%d bloggers like this: