Коељо: Кратка приказна за топлината во срцето

Омилениот писател Паоло Коељо со своите мудри приказни секогаш ќе не’ наведе на размислување за она што во животот е навистина важно.

Juan секогаш присуствувал на неделните богослужби во својата жупа. Но, со време почнал да сфаќа дека пасторот секогаш зборувал исти работи, па престанал да оди во црква. Во една ладна зимска ноќ два месеци подоцна, парохот го посети. ‘Сигурно дојде да се обиде да ме увери да се вратам’ -помисли Juan во себе.

Мислеше дека не може да ја најде вистинската причина за своето враќање: тие досадни проповеди. Мора да најде оправдување и додека размислуваше, привлече две столици поблиску до огништето и почна да разговара за времето. Пасторот ништо не рече.

Juan по неколку залудни обиди да го започне разговорот, исто така седеше во тишина. Двајцата седеа таму не разговарајќи, гледајќи го огнот речиси половина час. Тогаш парохот стана и со помош на гранката која сеуште не изгорела извлече едно жарче настрана и го остави далеку од огнот. Жарот, без доволно топлина за да продолжи да гори, почна да се гасне. Juan брзо го врати жарот назад во огнот.

-‘Добра ноќ’ рече парохот, станувајќи да оди. ‘Добра ноќ и многу ви благодарам’- одговори Juan. Колку и да свети, жарот тргнат од огнот на крајот бргу ќе се угасни.

‘Без оглед колку човекот е паметен, далеку од своите соседи, никогаш нема да успее да ја сочува топлината и својот пламен’.

Извор: atma

Leave a Reply

Theme: Baskerville 2 by Anders Noren.

Up ↑

%d bloggers like this: