Зошто можам да се откажам од се’ а од тебе никако?

Премногу пати ги оправдуваме туѓите постапки, дека некој има лош период, лоша година, лош живот. Премногу пати ги оправдуваме лошите однесувања на другите, нивните трагедии, драми или лоши животи. Овој нема родители. Оној нема пари. Овој бил повреден. Оној бил отфрлен. И така во круг. Премногу се трудиме да го оправдаме она што е неоправдано.... Continue Reading →

Доаѓа време кога не поставуваш прашања, бидејќи одговорите не те интересираат

Кажи ми, луд човеку, зарем сериозно мислиш дека ќе имаш време? Да му кажеш извини, на некој кој си го повредил. Да му кажеш те сакам на оние без кои не можеш. Да ги гушнеш силно и да не ги пуштиш никогаш. Да си одиш од сите оние луѓе, кои ти зборуваат дека ти е... Continue Reading →

Дали сте во фазата ‘Баш ми е гајле’?

Не треба ништо да правите за да бидете слободни. Не треба да полагате тестови. Не треба на никој да му се поклонувате. Не треба да имате гуру. Потребно е само да отпуштите. Се' да отпуштите. Треба да имате став кој се изразува вака: 'Не ми е гајле'. Но, не во саркастичен и арогантен манир, туку... Continue Reading →

Уште една погрешна приказната…чека да биде раскажана…

Секоја...ама баш СЕКОЈА погрешна приказна ме одбра мене.  Вистински во погрешно време...погрешни во вистинското време...Секоја погрешна приказна... Оној еден збор...или само уште еден погрешен збор...кој само пецнува. Ти ја затегнува душата, само за миг те остава без воздух... Дел од секундата доволен да се отвори парче празнина. Збор кој креирал далечина невозможна за ниту еден... Continue Reading →

Од женски агол: Драги мажи, не чекајте жената да побара ваша помош, туку засучете ги ракавите

Еве ја вистината. Не може таа се' сама. Таа се бори, уморна е од секојдневната работа. Уморна од трчање секој ден, по цел ден. Уморна од тоа да мора и тогаш кога ќе и' снема сила. Уморна е што мора сама да работи во домот и што понекогаш се чини како таа да е единствен... Continue Reading →

Ве молам оставете ме во својот мир и тишина

Одамна од никој ништо не барам. Ниту да ме разбере. Ниту нешто да ми даде. Не барам, ниту некој да ме разбере дека сум во право, што за некои работи мислам, како што мислам. Ниту самата сум често сигурна дали сум во право. И сигурно не сум. Кој е секогаш во право? Не барам да... Continue Reading →

Чуваш нешто во себе, нешто свое што не го даваш за ништо на светот

После некое време, повторно сум на почеток… Тој горчлив вкус на неизвесност, ме удира во душата и ме фаќа тоа чувство на беспомошност, ме стега околу грлото и постојано ме клука во мозокот, сакајќи да ме убеди колку не сум вреден, како не сум достоен ниту за живот. Како нешто да сака да ме скрши,... Continue Reading →

Нема никој дозвола повеќе да ме третира како опција

Никогаш повеќе нема да дозволам, никој да ме искористува мене и мојата блага природа. Никогаш повеќе нема да прифатам да ме третира како опција. Никогаш повеќе нема да дозволам на било кој да ме понижува и да се чувствува слободен да влегува и излегува од мојот живот, кога ќе му текне. Повеќе не сум онаа... Continue Reading →

Тој никогаш не ја удри…

Никогаш не ја удри за да може да се види. Всушност, никогаш не крена рака на неа. Но, душата и' беше во модрици. Однадвор гледано, тие беа совршен пар. Складен и на место. Тој секогаш расположен за муабет, духовит и полн со одговори на поставени и непоставени прашања. Таа- насмеана и тивка, освен ако треба... Continue Reading →

И на силните жени им е потребен некој да ги сака… со кој ќе бидат сигурни

Имам работа која ја сакам, пријатели со кои сум среќна што ги имам во својот живот и неверојатно семејство кое ме подржува во се' што работам. Сакам да бидам сама и да го поминувам своето време во осаменост. Не се плашам дека некој може да ме осудува поради тоа што немам партнер, бидејќи сметам дека... Continue Reading →

Theme: Baskerville 2 by Anders Noren.

Up ↑