Само малку луѓе се грижат за вас, другите се љубопитни

Кога ќе престанеш да бараш подршка од другите луѓе, ќе се случат неверојатни работи. Сфаќаш дека сите големи работи можеш да ги направиш и без таа подршка и успешниот и среќен живот не зависи од нечија подршка, туку од твојата верба во самиот себе. Кога ќе престанеш да бараш подршка од луѓето, ќе сфатиш дека... Continue Reading →

Живеј, онака како тебе што те радува, за да растеш, а не да се собираш

Овде никако не е добро да бидеш паметен, да имаш што да кажеш, да имаш што да облечеш и да јадеш, да работиш, да заработуваш, да излегуваш на четириесет, да шеташ сам ноќе, да одиш без маж, да се смееш, да не се смееш, да си го бараш своето, да не го бараш своето, да... Continue Reading →

Зборовите не можат да те повредат, ако ништо не ти значат

‘Голем си’ ако ја знаеш својата цел и одиш кон неа, тогаш кога патот е рамен и тогаш кога е полн со препреки. Ако не се предадеш кога ќе се заредат порази, туку веруваш дека тие се таму само моментално и со некоја причина. ‘Голем си’ кога шириш позитивност и тогаш кога се наоѓаш во... Continue Reading →

Ништо не значи кога си одиш, а во себе ја носиш причината на своето заминување

Прво треба да биде поразен оној дел од тебе, кој мисли дека е во право. Мораш да ги пуштиш ѕидовите на гордоста. За да слушнеш. За да видиш. Потоа мораш да го гушнеш повреденото, но не да го ставиш на пиадесталот, туку да го признаеш неговото постоење. Тогаш тој дел мора да биде ‘понизен’ пред... Continue Reading →

Не, повеќе нема да носам разочарување толку очигледно, пред сите

На разочарувањето му предходи некое очекување. Тоа длабоко уверување дека знаеме како нешто изгледа. Таа кршлива сигурност во крајниот исход, лесно се претвора во заплеткано клопче. Очекувајќи нешто да биде или не биде, често животот го пикаме во четири зида, па гледаме како течи низ пукотините, капака по капка, а треба да биде силен, моќен,... Continue Reading →

Јас се вљубив во човекот кој го создадов во моите мисли

Знаеш,вечерва е од оние вечери кога недостигаш,малку повеќе од вообичаеното..И кога малку повеќе ќе подразмислам,уствари и ТИ не си оној кој навистина ми недостига,туку спомените со тебе...Они ретките,слатки моментипоминати заеднокои сега сесамоспомени...Покрај спомените и,да, илузијата..Онаа убава,романтична,медена илузијакоја ја направивза тебе,во мојата глава.Онаа верзија вово лудо се вљубив.Јас се вљубивво човекот кој јас госоздадов во моитемисли,а... Continue Reading →

Уште се ‘палам’ на добрина. И добри луѓе

Сеуште можам да се расплачам во секунда. Како дете.Уште се грижам за секакви будалаштини и ситници. Она на што многумина не обрнуваат внимание.Сеуште се нервирам поради работи за кои не треба да се грижам, кои на некој чуден начин ме погодуваат. Сеуште ‘пукам’ на секоја глупост и не знам да ја 'затнам устата' кога треба.... Continue Reading →

Откачи се’, што ја навредува твојата душа

Не треба на никој да му го објаснувате својот живот, не докажувајте, на никој ништо не му покажувајте, само живејте. Не треба од луѓето да барате да ве разберат, бидејќи за оние, за кои вредите, знаат се’ за вас, а другите ќе се прават дека ве разбираат. На никој не треба да му се правдате,... Continue Reading →

Вистинската грижа за себе е свесно создавање на живот, од кој не ни е потребно постојано бегање

Грижата за себе е многу непривлечна работа. Тоа значи да се 'фрлат' на лист хартија, сите наши финансиски долгови, да се натераме себеси на нова утринска рутина која е добра за нас, конечно приготвување на здрав оброк; тоа значи да не се повлекуваме пред сопствените проблеми, како и носење на одлуки до чиста дистракција, која... Continue Reading →

Дали сиот живот се претвора во навика?

Сиот живот се претвара во навика.Навика да се разбудиме во исто време и да ги правиме истите работи секојдневно.По навика разговараме за безначајни работи, по навика се смееме на одамна слушнати шеги и по навика се изненадуваме од настаните кои потсвесно сме ги очекувале или барем предвидувале. А кога ќе се измориме од се', повторно... Continue Reading →

Theme: Baskerville 2 by Anders Noren.

Up ↑